Τμήμα αγγείου, διακοσμημένου με τη μελανόμορφη τεχνική. Βρέθηκε το 1995 στην ανασκαφή του οικοπέδου Μακρυγιάννη, στο πηγάδι Μ 37 σε θραύσματα και συγκολλήθηκε.

Προέρχεται από μεγάλο αγγείο που σχετίζεται με το γαμήλιο τυπικό, πιθανότατα από γαμικό λέβητα. Κάποια μικρότερα θραύσματα του αγγείου φυλάσσονται στις αποθήκες του Μουσείου.

Στη σωζόμενη επιφάνεια εικονίζεται φτερωτή γυναικεία μορφή με μεγάλα καμπυλωτά φτερά στην πλάτη. Έχει κυματιστά μαλλιά, δεμένα ψηλά σε κότσο και γύρω από το κεφάλι τυλιγμένη ταινία. Στα αυτιά φορά μεγάλα στρογγυλά σκουλαρίκια και στο σώμα χιτώνα που συγκρατείται στον ώμο με πόρπες, σχηματίζοντας μανίκια που πέφτουν έως τους αγκώνες. Η μορφή παριστάνεται στη στάση του «εν γούνασι δρόμου», δηλαδή με το τον κορμό αποδοσμένο μετωπικά, το κεφάλι πλάγια και τα πόδια πλάγια με λυγισμένα τα γόνατα, μια συμβατική απεικόνιση της Αρχαϊκής εποχής που αποδίδει το γρήγορο τρέξιμο. Στα δεξιά στέκεται μία δεύτερη γυναικεία μορφή με στραμμένη την πλάτη, προς την κεντρική μορφή, η οποία φορά, επίσης χιτώνα και ταινία στα μαλλιά, ενώ στο κεφάλι φαίνεται να στηρίζει αντικείμενο. Στα υπόλοιπα θραύσματα που βρίσκονται στην αποθήκη του Μουσείου, διακρίνονται το λυγισμένο πόδι της φτερωτής μορφής, οι φτερωτές ενδρομίδες του θεού Ερμή, μικρό μέρος άρματος και γυναικείων μορφών.

Πρόκειται για γαμήλια σκηνή όπου οι γυναίκες κουβαλούν σε δίσκους τα δώρα που θα προσφέρουν στη νύφη. Ο Ερμής στέκεται δίπλα στο άρμα ως νυμφαγωγός και η εικονιζόμενη φτερωτή μορφή είναι η θεά Ίριδα ή Νίκη, η οποία ενδεχομένως υποδηλώνει τη θεϊκή μεσολάβηση και τη θεϊκή προστασία στον επικείμενο γάμο, αλλά και το «πέταγμα» της νύφης στη νέα της ζωή.